Koninginnedag, lintjes en alweer.... emoties
Door: Eric & Joke
Blijf op de hoogte en volg Dave
30 April 2010 | Nederland, Monster
Lieve lezer,
Allereerst willen wij laten weten dat de school totaal ruim 6500 euro voor Kika heeft opgehaald! Bedankt voor uw bijdrage hieraan.
Opnieuw was het een week vol emoties en tranen. Hoe moet het verder, denken we soms??? Vragen als "Waarom word ik niet beter" zijn niet te beantwoorden en zorgen voor veel verdriet en slapeloze uurtjes. Iets dat er niet makkelijker op wordt.
Daar komt bij dat Dave afgelopen week voor het eerst een school voor speciaal onderwijs heeft bezocht. Wij zijn ons aan het oriënteren maar wachten eerst het advies van het ziekenhuis (eind volgende week) af. Deze eerste kennismaking was zeer confronterend voor Dave. Hij ziet er aan de buitenkant "gewoon" uit, dit in tegenstelling tot veel andere zieke kinderen..... En hoewel hij heel goed weet dat ook zij er niets aan kunnen doen, toch ziet hij zichzelf nog niet op een speciale school. We laten het onderwerp daarom rusten totdat we advies hebben ontvangen.
Donderdag was het 1 groot feest!
Oma v.d. Akker ontving een koninklijke onderscheiding en was totaal verrast! Na een uitgebreide lunch met kinderen en kleinkinderen gingen we door naar het 40-jarig huwelijksfeest van opa en oma. Het was een prachtige dag met heerlijk weer waar we met plezier op terugkijken.
En toen vandaag...Koninginnedag!
Als ik denk aan vandaag,
dan voel ik me verdrietig en moe,
wat moet er van Dave worden?
waar gaat dit naartoe?
Koninginnedag, normaal 1 groot feest,
tompoucen bij opa en oma,
ja, daar zijn we vandaag wel geweest.
Maar wel in de rolstoel,
de kinderrommelmarkt door.
Kinderen die Dave groeten,
maar toch... zij lopen door.
Ook Dave zou moeten lopen,
Cola en chips bij de super gaan kopen.
Spelletjes meedoen op het plein,
gewoon beginnend puber moeten zijn!
Maar nee, hij kan het niet,
en dat te zien doet pijn.
Wat doet het ons verdriet,
dat hij niet net als die anderen mag zijn.....
Hij moet tussendoor naar bed,
anders redt hij het niet,
telkens moet hij kiezen,
iets dat een ander niet ziet.
Wij lezen het verdriet in zijn ogen,
vaak vol tranen, soms afwezig en hol,
niet meer spontaan genieten,
een leven met weinig echte lol.
En toch....
Hij blijft zijn best doen,
al is het weleens schijn,
vooral als hij bij anderen is,
wil hij toch een aardige jongen zijn.
Maar thuis, waar hij zichzelf kan zijn,
doet hij zijn masker af.
Deelt hij zijn zorgen en verdriet,
Dat wat een ander niet ziet.....
En daarom voel ik me verdrietig en moe,
en vertrouw ik mijn gedachten en gevoelens aan het papier toe....
Wij gunnen hem zo graag een normale jeugd en een onbezorgd leven,
iets dat wij in de verste verte hem niet kunnen geven....
Liefs,
Eric & Joke
Allereerst willen wij laten weten dat de school totaal ruim 6500 euro voor Kika heeft opgehaald! Bedankt voor uw bijdrage hieraan.
Opnieuw was het een week vol emoties en tranen. Hoe moet het verder, denken we soms??? Vragen als "Waarom word ik niet beter" zijn niet te beantwoorden en zorgen voor veel verdriet en slapeloze uurtjes. Iets dat er niet makkelijker op wordt.
Daar komt bij dat Dave afgelopen week voor het eerst een school voor speciaal onderwijs heeft bezocht. Wij zijn ons aan het oriënteren maar wachten eerst het advies van het ziekenhuis (eind volgende week) af. Deze eerste kennismaking was zeer confronterend voor Dave. Hij ziet er aan de buitenkant "gewoon" uit, dit in tegenstelling tot veel andere zieke kinderen..... En hoewel hij heel goed weet dat ook zij er niets aan kunnen doen, toch ziet hij zichzelf nog niet op een speciale school. We laten het onderwerp daarom rusten totdat we advies hebben ontvangen.
Donderdag was het 1 groot feest!
Oma v.d. Akker ontving een koninklijke onderscheiding en was totaal verrast! Na een uitgebreide lunch met kinderen en kleinkinderen gingen we door naar het 40-jarig huwelijksfeest van opa en oma. Het was een prachtige dag met heerlijk weer waar we met plezier op terugkijken.
En toen vandaag...Koninginnedag!
Als ik denk aan vandaag,
dan voel ik me verdrietig en moe,
wat moet er van Dave worden?
waar gaat dit naartoe?
Koninginnedag, normaal 1 groot feest,
tompoucen bij opa en oma,
ja, daar zijn we vandaag wel geweest.
Maar wel in de rolstoel,
de kinderrommelmarkt door.
Kinderen die Dave groeten,
maar toch... zij lopen door.
Ook Dave zou moeten lopen,
Cola en chips bij de super gaan kopen.
Spelletjes meedoen op het plein,
gewoon beginnend puber moeten zijn!
Maar nee, hij kan het niet,
en dat te zien doet pijn.
Wat doet het ons verdriet,
dat hij niet net als die anderen mag zijn.....
Hij moet tussendoor naar bed,
anders redt hij het niet,
telkens moet hij kiezen,
iets dat een ander niet ziet.
Wij lezen het verdriet in zijn ogen,
vaak vol tranen, soms afwezig en hol,
niet meer spontaan genieten,
een leven met weinig echte lol.
En toch....
Hij blijft zijn best doen,
al is het weleens schijn,
vooral als hij bij anderen is,
wil hij toch een aardige jongen zijn.
Maar thuis, waar hij zichzelf kan zijn,
doet hij zijn masker af.
Deelt hij zijn zorgen en verdriet,
Dat wat een ander niet ziet.....
En daarom voel ik me verdrietig en moe,
en vertrouw ik mijn gedachten en gevoelens aan het papier toe....
Wij gunnen hem zo graag een normale jeugd en een onbezorgd leven,
iets dat wij in de verste verte hem niet kunnen geven....
Liefs,
Eric & Joke
-
30 April 2010 - 19:09
Rianne Wassens:
Het doet me verdriet om te zien hoe zwaar en moeilijk het allemaal is. Nu Bastiaan even de kans krijgt om op te krabbelen zie ik dat het bij jullie zo onzeker en moeilijk blijft. Het dringt ook steeds meer door tot Dave. Heel moeilijk voor jullie allemaal.
Sterkte en liefs Rianne -
30 April 2010 - 19:30
Cora Sta:
Wat zou het geweldig zijn wanneer jullie volgend jaar met koninginnedag een zoveel positiever geluid kunnen laten horen. We kunnen niet indenken hoe moeilijk alles voor jullie is. Weet dat we voor jullie blijven bidden, en geef de moed niet op: Je hoeft niet bang te zijn, al gaat de storm tekeer, leg maar gerust je hand in die van onze Heer! -
30 April 2010 - 20:13
Jannet Van Geest:
Elke keer als ik de berichten lees ben ik weer verdrietig. Laat staan hoe het voor jullie is. Ik vind jullie allemaal zeer moedig en we bidden veel voor jullie, hopend dat het jullie net die kracht geeft om weer een dag door te gaan.
-
01 Mei 2010 - 07:31
Willy:
Met tranen in mijn ogen lees ik vanmorgen jullie verslag. Jullie wanhoop, onzekerheid, moed ontroeren mij. Ik vind het zo knap hoe jullie iedere keer jullie gevoelens delen met ons en dat ook nog op een hele mooi wijze!
Ook al zijn er soms mooie dingen,er zijn ook zo veel verdrietige momenten, momenten van boosheid, machteloosheid.
Nogmaals heel veel sterkte en moed!
Liefs Willy -
01 Mei 2010 - 09:21
Gertine:
Wat een schitterend gedicht! Wat een mooie woorden voor een verdrietig verhaal. Het leven heeft voor jullie zo'n andere wending gekregen. Ik vind het dan ook vreselijk knap hoe jullie elke dag weer aanpakken. Het doet mij verdriet als ik dit lees.
Ik blijf hopen voor jullie dat dat ene kleine wondertje jullie zal overkomen.
Liefs en een knuffel Gertine -
01 Mei 2010 - 11:15
Han:
Soms vraag ik me af over hoe je zou moeten of kunnen reageren op een zwaar, moeilijk en verdrietig verhaal, zonder in allerlei cliches te vervallen. Ik weet het nu even niet. Meer dan: "Heel veel sterkte met alles" kan ik nu niet melden. -
01 Mei 2010 - 19:42
Gera:
Lieve allemaal,
met een brok in mijn keel lees ik jullie verhaal. Heel veel sterkte. -
01 Mei 2010 - 20:43
Joke En De Rest:
Lieve familie,
Jullie woorden van hierboven en het even zien van Dave vandaag, zegt een heleboel.
We voelen ons intens met jullie verbonden, maar soms ook zo machteloos.
Wij denken aan jullie en bidden jullie in alles Gods nabijheid en kracht toe.
Liefs! -
02 Mei 2010 - 08:51
Rina:
Lieve mensen, ik kan het me helaas wel een beetje voorstellen hoe het moet zijn.
Fijn dat er mensen zijn die met jullie meeleven, maar uiteindelijk komt het op jullie eigen innerlijke kracht aan.
Veel sterkte, liefde en vertrouwen.
Met al mijn liefs, Rina.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
