Dinsdag 30 augustus, alle begin is moeilijk....
Door: Eric & Joke
Blijf op de hoogte en volg Dave
30 Augustus 2011 | Nederland, Monster
Lieve lezer,
De eerste echte schoolweek heeft Dave achter de rug. Hoewel hij de groep "wel aardig" vindt, moet hij erg wennen aan de nieuwe vakken, de nieuwe schooltijden en de nieuwe leerkrachten. Hij is 's middags dan ook uitgeteld als hij thuiskomt. Niet elk vak vindt hij leuk (hij was hoogst verontwaardigd toen ze tijdens de les "Facilitaire Dienst" spraken over waar je op moet letten als je wc's schoonmaakt....). Gelukkkig speelt zijn mentor hier goed op in en is het vak inmiddels vervangen door ICT, iets dat meer Dave zijn interesse heeft. Ze doen er werkelijk alles aan om het hem naar zijn zin te maken zodat hij hopelijk wat meer plezier aan het schoolgaan gaat beleven. Thuis (ofwel bij de Zaagbaak) is hij het liefst aan het zagen, andere hobby's heeft hij (nog) niet en dat is voor ons best lastig, want ja, de Zaagbaak is niet altijd open....
We merken wel dat NAH (niet aangeboren hersenletsel) iets heel lastigs is, dat werkelijk de hele dag terugkomt. Voor Dave is het wenselijk dat hij veel structuur krijgt, regelmatig rust (voordat hij moe is, i.p.v. als hij al over zijn grens is gegaan), positieve ervaringen opdoet en weinig keuzes krijgt. Voor een beginnend puber (en ons als ouders) valt dit beslist niet mee. We hebben er een dagtaak aan om met vanalles en nog wat rekening te houden en ondertussen ook de rest van het gezin te laten draaien. De langdurige spanning die de ziekte met zich meebrengt in combinatie met de omgang met NAH vraagt veel van ons. Eric is op dit moment echt even aan het eind van zijn krachten en we zijn dan ook, in overleg met betrokkenen, aan het kijken of we hier verandering in kunnen brengen. Al met al niet gemakkelijk voor ons, maar ook niet voor de jongens.
Natuurlijk zijn er altijd ook positieve dingen... We zijn enorm blij met Willeke die ons ondersteunt en we zijn nu ook op zoek naar een jongen die Dave wat kan gaan begeleiden en zodoende ons wat ruimte kan geven.
Verder zijn we natuurlijk blij met de mensen die ons supporten, een luisterend oor bieden en ons bemoedigen in deze niet gemakkelijke tijd. Al wordt ons geloof wel op de proef gesteld, we ervaren gelukkig ook Gods liefde door verschillende lieve mensen om ons heen. Dankjewel daarvoor!
Met een lieve groet,
Eric & Joke en de jongens
De eerste echte schoolweek heeft Dave achter de rug. Hoewel hij de groep "wel aardig" vindt, moet hij erg wennen aan de nieuwe vakken, de nieuwe schooltijden en de nieuwe leerkrachten. Hij is 's middags dan ook uitgeteld als hij thuiskomt. Niet elk vak vindt hij leuk (hij was hoogst verontwaardigd toen ze tijdens de les "Facilitaire Dienst" spraken over waar je op moet letten als je wc's schoonmaakt....). Gelukkkig speelt zijn mentor hier goed op in en is het vak inmiddels vervangen door ICT, iets dat meer Dave zijn interesse heeft. Ze doen er werkelijk alles aan om het hem naar zijn zin te maken zodat hij hopelijk wat meer plezier aan het schoolgaan gaat beleven. Thuis (ofwel bij de Zaagbaak) is hij het liefst aan het zagen, andere hobby's heeft hij (nog) niet en dat is voor ons best lastig, want ja, de Zaagbaak is niet altijd open....
We merken wel dat NAH (niet aangeboren hersenletsel) iets heel lastigs is, dat werkelijk de hele dag terugkomt. Voor Dave is het wenselijk dat hij veel structuur krijgt, regelmatig rust (voordat hij moe is, i.p.v. als hij al over zijn grens is gegaan), positieve ervaringen opdoet en weinig keuzes krijgt. Voor een beginnend puber (en ons als ouders) valt dit beslist niet mee. We hebben er een dagtaak aan om met vanalles en nog wat rekening te houden en ondertussen ook de rest van het gezin te laten draaien. De langdurige spanning die de ziekte met zich meebrengt in combinatie met de omgang met NAH vraagt veel van ons. Eric is op dit moment echt even aan het eind van zijn krachten en we zijn dan ook, in overleg met betrokkenen, aan het kijken of we hier verandering in kunnen brengen. Al met al niet gemakkelijk voor ons, maar ook niet voor de jongens.
Natuurlijk zijn er altijd ook positieve dingen... We zijn enorm blij met Willeke die ons ondersteunt en we zijn nu ook op zoek naar een jongen die Dave wat kan gaan begeleiden en zodoende ons wat ruimte kan geven.
Verder zijn we natuurlijk blij met de mensen die ons supporten, een luisterend oor bieden en ons bemoedigen in deze niet gemakkelijke tijd. Al wordt ons geloof wel op de proef gesteld, we ervaren gelukkig ook Gods liefde door verschillende lieve mensen om ons heen. Dankjewel daarvoor!
Met een lieve groet,
Eric & Joke en de jongens
-
30 Augustus 2011 - 19:55
Familie Van Der Ven:
als we er bij konden gaven we jullie allemaal een hele dikke knuffel om jullie moed te geven want het is en blijft een zware tijd voor jullie hele gezin.
helaas moeten jullie het doen met wat woorden maar weet dat we veel en vaak in gedachten bij jullie zijn
dikke kus van ons alle vier -
30 Augustus 2011 - 21:31
Marieke:
Dave heeft mogelijk recht op een Persoons Gebonden Budget (PGB) met een indicatie begeleiding, zodat je begeleidende zorg in kan kopen voor Dave wat prettig is voor Dave zelf en voor jullie als gezin, omdat je dan even ontlast wordt of heeft Dave al een PGB? Is tot 2012 nog aan te vragen. Via www.zoekpgbzorg.nl bieden hulpverleners zich ook aan en kan je zoeken naar een geschikt iemand voor Dave.
Misschien heb je hier wat aan.
Lieve groet,
Marieke Kemeling -
01 September 2011 - 18:10
Hanneke:
Ik denk aan jullie!!! Het is alleen zo spijtig dat ik niet zoveel meer kan doen! Alle liefde en kracht toegewenst!
Hanneke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
