Zaterdag 6 juni, heel veel indrukken en emoties...
Door: Joke/Eric
Blijf op de hoogte en volg Dave
06 Juni 2009 | Nederland, Monster
Lieve mensen,
Met een hoofd vol indrukken kruipen wij toch even achter de PC, we hebben namelijk al een paar dagen niets van ons laten horen maar de dagen gaan ook zo snel.....
Donderdag heeft Dave weer een uurtje les van Juf Miranda thuis gehad, dat was leuk maar vermoeiend, 's middags weer bestralen en toen gehoord dat hij a.s. dinsdag zijn laatste bestraling heeft. De 2 gemiste kansen kunnen dus niet ingehaald worden, of dat gunstig of ongunstig is komen we nooit te weten... Dave is in ieder geval blij dat het einde in zicht is, en wij ook!
Misschien komt er dan wat meer rust in huize Akker.
Vrijdag stond in het teken van "je rustig houden" omdat we 's avonds naar Dreamnight at the Zoo wilden. Een avond in Blijdorp speciaal voor kinderen met een levensbedreigende ziekte of handicap. Op zich een leuk en lief initiatief waarop we ons allemaal verheugden. Dave is na de bestraling lekker gaan slapen en rusten. Om 6 uur stonden we voor de poort van Blijdorp. Wat er dan door je heen gaat kunnen wij eigenlijk niet beschrijven. ZOVEEL mensen met zieke en gehandicapte kinderen, al het kinderleed van de regio op een paar vierkante meters..... Om verdrietig van te worden.
Vervolgens ging de poort open, lag de rode loper uit, stonden de burgemeester van Rotterdam, de directeur van Blijdorp, bekende Nederlanders (zoals Atje), een rij politiemensen in uniform en een heel American Football team opgesteld incl. chearleaders naast de loper om ons de hand te schudden en welkom te heten. Je mag gerust weten, van binnen huilden we als ouders.... Je wilt er helemaal niet bijhoren en betaalt liever een kaartje... Het is ontzettend lief maar heel confronterend dat je nu bij een andere "groep" mensen hoort. Dave ging in een rolstoel en Emiel ging duwen (wat de nodige irritatie en botsingen opleverde). Emiel wil dolgraag helpen en troosten maar Dave weert het liever allemaal af. Moeilijk dus.
Donald wilde liever in de rolstoel dan in de buggy, dus ook dat werd een strijd. Overal in het park kregen we lekkers van poffertjes tot suikerspin en popcorn en een knuffel (waar we wel 3 rondjes voor om hebben gelopen eer dat we hem hadden). Donald en Emiel hebben een hondje, en dat maakt hen reuze blij! Voor Dave werd het een dolfijn. Aan echt eten kwamen we niet toe dus dat stelden we maar uit. Voor Dave viel de hele trip niet mee en om half negen waren we weer thuis waar we snel gingen eten en naar bed. Morgen stond een familiedag van de Vereniging Ouders Kinderen en Kanker op het programma, maar nu blijkt wel dat Dave dat niet aankan dus hebben we laat het programma weer gewijzigd. Gelukkig waren er weer lieve mensen die ons wilden helpen.
Zaterdag
Al vroeg op want om 8.30 uur moest Dave bestraald worden om 2e pinksterdag in te halen. Donald snel naar Oma Boers en wij met z'n allen en Opa naar Rotterdam. Na de bestraling is Dave naar huis gegaan met Opa waar Dinande hem een dagje heeft vermaakt en verzorgd. Super bedankt allebei!
Wij zijn met Emiel naar de familiedag in Arnhem geweest die in het teken van hersentumoren stond. En tja.... wat verwacht je daar nu van?? Zullen er veel mensen zijn? Hoe zien die kinderen eruit? Wat komen we tegen? Zijn er vergelijkbare situaties?
Nou, eerlijk gezegd moet alles wat we gehoord en gezien hebben nu nog bezinken. Het is enerzijds fijn om herkenning te ervaren in het proces waar je allemaal doorheen moet maar anderzijds is het zo confronterend om kinderen met allerlei letsel te zien, verdrietige verhalen te horen en te constateren dat de vorm die Dave heeft echt niet bekend is.
We zijn gestart met Emiel en de andere gezinnen met een prachtige boswandeling. Echt genieten! Na de middag gingen de kinderen en ouders uit elkaar. Wij woonden de presentaties bij.
De presentatie van de psycholoog ging over opvoeden en grenzen stellen. Een mooi en duidelijk verhaal op papier maar in de praktijk???? Je moet namelijk gaan functioneren als een gewoon, lees gezond, gezin, maar dat ben je helemaal niet!!
Daarna volgde een presentatie van een oncoloog over de mogelijke gevolgen van een hersentumor. Zware kost, kunnen we jullie vertellen, en echt niet leuk om binnen een half uur over zoveel ellendige dingen informatie te krijgen, met de gedachtte dat het ook ons voorland is...
Na afloop gingen we naar de kinderen. Het was ontroerend om Emiel met een groepje van zo'n 12 kinderen te zien zitten met een gitaar! Ze hadden een liedje geleerd en bespeelden een instrument daarbij. Die lach op zijn gezicht ontroerde ons met tranen... Tegelijkertijd, toen we de djembe's zagen, dachten we, was Dave hier maar bij!
In de auto hebben we beiden ons verdriet geuit.... de een door veel te hard te rijden, de ander door geluidloos te huilen..
Thuis waren we weer reuze blij dat alles goed was gegaan. En nu..... uitrusten van alle indrukken!
Liefs en een goed weekend,
Eric & Joke
Met een hoofd vol indrukken kruipen wij toch even achter de PC, we hebben namelijk al een paar dagen niets van ons laten horen maar de dagen gaan ook zo snel.....
Donderdag heeft Dave weer een uurtje les van Juf Miranda thuis gehad, dat was leuk maar vermoeiend, 's middags weer bestralen en toen gehoord dat hij a.s. dinsdag zijn laatste bestraling heeft. De 2 gemiste kansen kunnen dus niet ingehaald worden, of dat gunstig of ongunstig is komen we nooit te weten... Dave is in ieder geval blij dat het einde in zicht is, en wij ook!
Misschien komt er dan wat meer rust in huize Akker.
Vrijdag stond in het teken van "je rustig houden" omdat we 's avonds naar Dreamnight at the Zoo wilden. Een avond in Blijdorp speciaal voor kinderen met een levensbedreigende ziekte of handicap. Op zich een leuk en lief initiatief waarop we ons allemaal verheugden. Dave is na de bestraling lekker gaan slapen en rusten. Om 6 uur stonden we voor de poort van Blijdorp. Wat er dan door je heen gaat kunnen wij eigenlijk niet beschrijven. ZOVEEL mensen met zieke en gehandicapte kinderen, al het kinderleed van de regio op een paar vierkante meters..... Om verdrietig van te worden.
Vervolgens ging de poort open, lag de rode loper uit, stonden de burgemeester van Rotterdam, de directeur van Blijdorp, bekende Nederlanders (zoals Atje), een rij politiemensen in uniform en een heel American Football team opgesteld incl. chearleaders naast de loper om ons de hand te schudden en welkom te heten. Je mag gerust weten, van binnen huilden we als ouders.... Je wilt er helemaal niet bijhoren en betaalt liever een kaartje... Het is ontzettend lief maar heel confronterend dat je nu bij een andere "groep" mensen hoort. Dave ging in een rolstoel en Emiel ging duwen (wat de nodige irritatie en botsingen opleverde). Emiel wil dolgraag helpen en troosten maar Dave weert het liever allemaal af. Moeilijk dus.
Donald wilde liever in de rolstoel dan in de buggy, dus ook dat werd een strijd. Overal in het park kregen we lekkers van poffertjes tot suikerspin en popcorn en een knuffel (waar we wel 3 rondjes voor om hebben gelopen eer dat we hem hadden). Donald en Emiel hebben een hondje, en dat maakt hen reuze blij! Voor Dave werd het een dolfijn. Aan echt eten kwamen we niet toe dus dat stelden we maar uit. Voor Dave viel de hele trip niet mee en om half negen waren we weer thuis waar we snel gingen eten en naar bed. Morgen stond een familiedag van de Vereniging Ouders Kinderen en Kanker op het programma, maar nu blijkt wel dat Dave dat niet aankan dus hebben we laat het programma weer gewijzigd. Gelukkig waren er weer lieve mensen die ons wilden helpen.
Zaterdag
Al vroeg op want om 8.30 uur moest Dave bestraald worden om 2e pinksterdag in te halen. Donald snel naar Oma Boers en wij met z'n allen en Opa naar Rotterdam. Na de bestraling is Dave naar huis gegaan met Opa waar Dinande hem een dagje heeft vermaakt en verzorgd. Super bedankt allebei!
Wij zijn met Emiel naar de familiedag in Arnhem geweest die in het teken van hersentumoren stond. En tja.... wat verwacht je daar nu van?? Zullen er veel mensen zijn? Hoe zien die kinderen eruit? Wat komen we tegen? Zijn er vergelijkbare situaties?
Nou, eerlijk gezegd moet alles wat we gehoord en gezien hebben nu nog bezinken. Het is enerzijds fijn om herkenning te ervaren in het proces waar je allemaal doorheen moet maar anderzijds is het zo confronterend om kinderen met allerlei letsel te zien, verdrietige verhalen te horen en te constateren dat de vorm die Dave heeft echt niet bekend is.
We zijn gestart met Emiel en de andere gezinnen met een prachtige boswandeling. Echt genieten! Na de middag gingen de kinderen en ouders uit elkaar. Wij woonden de presentaties bij.
De presentatie van de psycholoog ging over opvoeden en grenzen stellen. Een mooi en duidelijk verhaal op papier maar in de praktijk???? Je moet namelijk gaan functioneren als een gewoon, lees gezond, gezin, maar dat ben je helemaal niet!!
Daarna volgde een presentatie van een oncoloog over de mogelijke gevolgen van een hersentumor. Zware kost, kunnen we jullie vertellen, en echt niet leuk om binnen een half uur over zoveel ellendige dingen informatie te krijgen, met de gedachtte dat het ook ons voorland is...
Na afloop gingen we naar de kinderen. Het was ontroerend om Emiel met een groepje van zo'n 12 kinderen te zien zitten met een gitaar! Ze hadden een liedje geleerd en bespeelden een instrument daarbij. Die lach op zijn gezicht ontroerde ons met tranen... Tegelijkertijd, toen we de djembe's zagen, dachten we, was Dave hier maar bij!
In de auto hebben we beiden ons verdriet geuit.... de een door veel te hard te rijden, de ander door geluidloos te huilen..
Thuis waren we weer reuze blij dat alles goed was gegaan. En nu..... uitrusten van alle indrukken!
Liefs en een goed weekend,
Eric & Joke
-
06 Juni 2009 - 21:30
Hessel En Conny:
Lieve Eric en Joke, Dave, Emiel en Donald,
Opnieuw zijn we na het lezen van jullie verhaal heel stil geworden en kunnen we bijna geen woorden vinden.
We wensen jullie heel veel sterkte als ieder op z'n eigen manier alles van de laatste dagen weer een plekje moet geven.
We hebben echt bewondering voor jullie. Dave we vinden jou een kanjer! Maar Emiel en Donald natuurlijk ook. Probeer te genieten van de goede momenten en morgen een beetje bij te komen en uit te rusten.
We blijven voor jullie bidden en aan jullie denken!
Hartelijke groet,
Hessel en Conny, Frank, Simone, Eline en Martine -
06 Juni 2009 - 21:48
Cindy:
Beste allemaal,
Jeetje, tranen weer in de ogen weet niet goed wat je moet zeggen. Sommige dingen zo herkenbaar maar dan met een hele andere invulling. Veel sterkte en nog een fijn weekend.
Groetjes Cindy en de ander Hoeden -
07 Juni 2009 - 08:14
Fam Wassens:
Lieve mensen,
Wat confronterend allemaal, he. Je weet dat je erin staat, maar stapje voor stapje begint het steeds meer te "landen". Soms kan je het aan, en soms is het teveel.
We huilen en voelen met jullie mee.
Fijn dat binnenkort de laatste bestraling is. Maar dan..... Het leven is nooit meer hetzelfde.
Mochten jullie het fijn vinden om eens op een andere manier contact te willen dan alleen via kaartjes en de beide websites, dan staan wij daar ook voor open.
Voor nu veel rust toegebeden.
liefs Rianne -
07 Juni 2009 - 08:34
Willy:
Lieve Dave en familie
Mooie, indrukwekkende, maar ook ellendige, wanhopige, verdrietige momenten wisselen elkaar af. Dankbaar zijn voor de mooie momenten, daarbij bewust stilstaan, maar ook de het verdriet, de onzekerheid, hoe gaat het nu verder? Ik voel en leef met jullie mee, maar jullie moeten het als gezin allemaal verwerken!
Liefs Willy -
07 Juni 2009 - 10:10
Diane Van Lier:
Lieve allemaal,
Weet niet goed wat te schrijven. Zoveel indrukken, emoties, de confrontatie met andere families. Snap dat het fijn is om met andere mensen in contact te komen, maar ook dat heel heftig is voor jullie.
Nogmaals we hebben veel bewondering voor jullie.
We denken aan jullie.
Veel kracht en sterkte.
Fijn dat dinsdag de laatste bestraling is. Daarna afwachten in een onzekere periode. Moeilijk. Samen zijn jullie HEEL sterk.
Liefs Eric, Diane, Frank, Lisanne en Joost -
07 Juni 2009 - 12:33
Inge En Amber:
lieve dave,
fijn dat de bestralingen er bijna op zitten!
wat heb je toch veel mee gemaakt.
heeeeeeeeel veel STERKTE
xxx amber en inge -
07 Juni 2009 - 12:34
Fam. Heijneman:
Lieve Allemaal,
Wij vinden jullie zo sterk en hebben daar veel bewondering voor.
Heel veel succes dinsdag en we leven met jullie mee!
Sterkte gr. van Frank, Annette en Gaby -
07 Juni 2009 - 12:44
Julia Van Der Tang:
beste dave,
het is niet altijd even leuk om ziek te zijn . sterkte en beterschap
-
07 Juni 2009 - 18:37
Anita Ramdas:
Lieve Dave,Joke,Erik,Emiel en Donald.
Heel wat weer gebeurd en meegemaakt de afgelopen dagen in jullie leven!!Weet niet goed wat ik zeggen/schrijven moet!Maar we denken aan jullie wensen jullie veel kracht en sterkte toe.Liefs van de ramdasjes -
07 Juni 2009 - 18:40
Dinande:
Lieve Dave,
Ik heb gister een fijne dag met je gehad!! Ik hoop jij ook met mij ;)
Laurens vond het fantastisch dat we bij de 2e helft van zijn kampioenswedstrijd waren. En wat was hij goed he!! 's middag hebben we heerlijke relaxte middag gehad!
Het is niet voor te stellen wat jullie als gezin meemaken, en vooral jij Dave. Maar wat ben je toch een Kanjer!! Steeds als ik je zie heb je een glimlach op je gezicht en hebben we dolle pret. Maar iedereen weet ook dat het je soms niet zo gemakkelijk afgaat. En dat doet je pijn.
Dave je bent een KANJER.
Mama is morgen jarig, vergeet je haar niet een dikke knuffel te geven?!
Tot snel.
Veel liefs,
Dinande Xx
-
08 Juni 2009 - 06:05
Juf Jolanda:
Lieve Joke, Eric en kids,
Wat een ontroerend verhaal... en wat heftig al die emoties in een weekend. Ik vind het knap dat jullie deze dingen om papier zetten en dat ontroerd al...dan besef je des te meer hoe heftig het allemaal voor jullie is!!! Heel knap hoe jullie er mee om gaan. Fijn Dave dat het eind van de bestralingen in zicht zijn! Hopelijk komen jullie dan allemaal weer wat tot rust!
Ik denk aan jullie, veel liefs Juf Jolanda -
08 Juni 2009 - 12:22
Fam De Jong:
Hallo allemaal,
Wat fijn dat morgen de laatste bestralingen zijn. Heel veel sterkte daarmee Dave. We denken aan jullie en hebben ontzettend veel bewondering voor het doorzettingsvermogen van jullie allemaal!! Liefs Edwin, Karin, Tessa, Mariska en Kim -
08 Juni 2009 - 13:14
Cora Sta- Vd Kruijk:
Nou Dave, morgen dan eindelijk je laatste bestraling.. weer een beetje rust in huis, dat zal een goed gevoel geven. Hoognodig ook als ik de verhalen van afgelopen weekend lees, soms hoor en zie je gewoon teveel..
Ik hoop dat jullie morgen een klein feestje mogen bouwen als de laatste bestraling achter de rug is, en als ik het goed begrijp is mama ook nog jarig.. dat wordt dan flink taart eten jongen!
Sterkte weer met alles knul, we blijven voor jullie bidden.
groetjes van marcel, cora, jari en luca
-
08 Juni 2009 - 18:55
Fam. Van Spronsen:
lieve allemaal, na een wel zeer bewogen weekend mogen jullie de laatste dag in gaan van de bestraling vooral voor jou Dave, we hopen dat het goed gaat morgen en dan toch met z'n allen wat tot rust mag komen en dan tegelijk moeten afwachten hoe alles verder gaat. maar weet dat we steeds voor jullie blijven bidden. p.s. Joke nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag hopelijk hebben ze je vandaag een beetje verwend die mannen van je. groetjes van ons allen uit de zeereep. -
08 Juni 2009 - 18:58
Leoni:
Ha Dave,
SUcces morgen!!!
Groetjes,
Leoni -
08 Juni 2009 - 19:02
Diane Van Lier:
Hoi Dave,
Succes morgen met de laatste bestraling. Fijn voor jullie.
Enne....wil je aub je moeder feliciteren met d'r verjaardag?
groetjes Eric, Diane, Frank, Lisanne en Joost
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
