Zaterdag 13 februari, eerlijk is eerlijk....
Door: Joke/Eric
Blijf op de hoogte en volg Dave
13 Februari 2010 | Nederland, Monster
Lieve lezer,
Het is nu zaterdagmiddag we hebben net een paar emotionele uurtjes achter de rug. Vanmiddag werd namelijk de expositie van Joost Pastoor, een vriendje van 11 jaar met leukemie, geopend. Het was een bijzondere middag... met een prachtig koor, een emotionele toespraak van zijn ouders, wijze woorden van zijn behandelend arts en een mooie opening door de burgemeester. De schilderijen van Joost worden verkocht en zijn ook als kaarten te verkrijgen, de opbrengst is voor de oncologie afdeling van het Sophia Kinderziekenhuis (www.JoostAndFriends.nl). Het was indrukwekkend maar vooral voor Dave ook heel emotioneel om dit mee te maken.
We zijn net thuis en Eric en ik vroegen ons af wat we op de site zouden schrijven. Gisteren had ik zelf al mijn gevoelens over deze week op papier gezet. We besluiten om ze vandaag, op deze manier, met je te delen.
****
Eerlijk is eerlijk....
Toen ik dacht aan Dave zijn site,
aan de afgelopen week,
dacht ik wat zal ik toch gaan schrijven,
zodat de week toch leuk zou lijken.
Over zijn beperkt naar school gaan,
de fysio, club en alzo meer.
Telkens weer het zelfde liedje,
in een andere verpakking,
maar er is nog zoveel meer…
Juist die niet geschreven woorden,
Zinnen die niet te schrijven zijn.
Die te maken hebben met emoties,
met verdriet, met zorg en pijn.
Hoe omschrijf je de strijd die je kind moet voeren?
De hindernissen van elke dag?
De toekomstdromen die zijn vervlogen,
het onbekende dat nog wacht?
Het verdriet dat erbij komt kijken
als je niet met je vriendjes mee kan doen?
Als je wel in de klas bent maar toch ook weer niet,
Als je je achterstand realiseert,
en de grote verschillen met leeftijdsgenootjes ziet.
Als je niet meer mee kan sporten in je team,
Als je niet naar een wedstrijd kunt kijken…
die confrontatie smoor je in de kiem.
Die onmacht en de machteloosheid,
die gevoelens, dat verdriet,
dat zijn de onbeschreven zinnen,
die een ander niet snel ziet……..
Omdat je sterk wilt zijn en positief,
Omdat je hoop wilt houden en moed
Beschrijf je vooral de mooie momenten,
want die maken het leven goed.
Maar soms moet je ook eerlijk zijn
en kunnen zeggen “het valt niet mee”,
kwetsbaar ben je en verdrietig,
en daar moet je verder mee.
En toch is niet de moed verloren,
elke dag krijg je een nieuwe kans.
Je zoekt naar mensen en naar wegen
Naar God, naar kracht en naar Zijn zegen.
Om Dave te helpen met het onbekende,
er ook voor Emiel en Donald te zijn,
En als je ze dan soms samen ziet genieten,
vergeet je even alle pijn….
Dan kun je huilen van geluk,
van rijkdom om een eenvoudig iets,
van het maken van een sneeuwpop
of het zingen van een lied.
Dan krijgt die dag een gouden rand,
de toekomt weer een nieuwe glans…
****
Met een lieve groet en iedereen een fijn weekend wensend,
Eric & Joke
Het is nu zaterdagmiddag we hebben net een paar emotionele uurtjes achter de rug. Vanmiddag werd namelijk de expositie van Joost Pastoor, een vriendje van 11 jaar met leukemie, geopend. Het was een bijzondere middag... met een prachtig koor, een emotionele toespraak van zijn ouders, wijze woorden van zijn behandelend arts en een mooie opening door de burgemeester. De schilderijen van Joost worden verkocht en zijn ook als kaarten te verkrijgen, de opbrengst is voor de oncologie afdeling van het Sophia Kinderziekenhuis (www.JoostAndFriends.nl). Het was indrukwekkend maar vooral voor Dave ook heel emotioneel om dit mee te maken.
We zijn net thuis en Eric en ik vroegen ons af wat we op de site zouden schrijven. Gisteren had ik zelf al mijn gevoelens over deze week op papier gezet. We besluiten om ze vandaag, op deze manier, met je te delen.
****
Eerlijk is eerlijk....
Toen ik dacht aan Dave zijn site,
aan de afgelopen week,
dacht ik wat zal ik toch gaan schrijven,
zodat de week toch leuk zou lijken.
Over zijn beperkt naar school gaan,
de fysio, club en alzo meer.
Telkens weer het zelfde liedje,
in een andere verpakking,
maar er is nog zoveel meer…
Juist die niet geschreven woorden,
Zinnen die niet te schrijven zijn.
Die te maken hebben met emoties,
met verdriet, met zorg en pijn.
Hoe omschrijf je de strijd die je kind moet voeren?
De hindernissen van elke dag?
De toekomstdromen die zijn vervlogen,
het onbekende dat nog wacht?
Het verdriet dat erbij komt kijken
als je niet met je vriendjes mee kan doen?
Als je wel in de klas bent maar toch ook weer niet,
Als je je achterstand realiseert,
en de grote verschillen met leeftijdsgenootjes ziet.
Als je niet meer mee kan sporten in je team,
Als je niet naar een wedstrijd kunt kijken…
die confrontatie smoor je in de kiem.
Die onmacht en de machteloosheid,
die gevoelens, dat verdriet,
dat zijn de onbeschreven zinnen,
die een ander niet snel ziet……..
Omdat je sterk wilt zijn en positief,
Omdat je hoop wilt houden en moed
Beschrijf je vooral de mooie momenten,
want die maken het leven goed.
Maar soms moet je ook eerlijk zijn
en kunnen zeggen “het valt niet mee”,
kwetsbaar ben je en verdrietig,
en daar moet je verder mee.
En toch is niet de moed verloren,
elke dag krijg je een nieuwe kans.
Je zoekt naar mensen en naar wegen
Naar God, naar kracht en naar Zijn zegen.
Om Dave te helpen met het onbekende,
er ook voor Emiel en Donald te zijn,
En als je ze dan soms samen ziet genieten,
vergeet je even alle pijn….
Dan kun je huilen van geluk,
van rijkdom om een eenvoudig iets,
van het maken van een sneeuwpop
of het zingen van een lied.
Dan krijgt die dag een gouden rand,
de toekomt weer een nieuwe glans…
****
Met een lieve groet en iedereen een fijn weekend wensend,
Eric & Joke
-
13 Februari 2010 - 16:31
Juf Marieke:
Lieve allemaal,
ik kan jullie pijn niet voelen maar je maakt het heel tastbaar voor ons: door wat en hoe je jullie pijn, verdriet en gemis beschrijft. Het geluk zit in de kleine dingen van het leven, die dit ook zo prachtig maken. Zoals je zo mooi beschrijft. En wanneer je zo bij het leven bepaald wordt ervaar je dit weer. Lijk je er meer voor open te staan. Dat waar het eigelijk om draait! Vaak racen wij eraan voorbij. Wij vinden andere dingen en zaken belangrijker. En jagen onze dromen achterna. Waarbij we voorbij razen aan ons geluk. Ondanks alle pijn, verdriet ervaren jullie ook het bijzondere, speciale in kleine dingen van alle dag. Jullie weten wat ik bedoel ....... dat is een groot geluk!
Heel veel sterkte en liefs toegewenst, Marieke -
13 Februari 2010 - 17:16
Rina:
Lieve mensen,
Toen ik een wandeling maakte, na de periode van operatie en bestralingen
van Kirsten, werd ik vergezeld door een roodborstje. Hij(of zij?!)bleef een poosje naast me.
Nu hebben we er sinds een paar weekjes eentje in onze tuin.
Nou schijnt het vogeltje symbool te staan voor hoop, als de duif voor vrede. Ik vind het een mooie gedachte, en als ik het beestje zie maakt mijn hart een sprongetje.
Ik wens jullie heel veel mooie momenten met elkaar toe.
Veel liefs van Rina.
-
13 Februari 2010 - 17:18
Wim En Sareke:
Hallo allemaal
wat kunnen jullie het allemaal mooi verwoorden . en altijd toch dat eene goude randje van dankbaar zijn (dat). wij blijven voor jullie bidden hoor in deze vreselijke moeilijke weg die jullie te gaan hebben . Groeten en liefs -
13 Februari 2010 - 17:47
Willy:
Lieve allemaal
ik heb al een tijdje niet meer gereageerd, maar woorden schieten mij weer te kort als jullie dit weer zo prachtig kunnen verwoorden.
Soms weet ik niet ik zo goed wat te schrijven, daarom vind ik het zo knap dat jullie iedere keer de moed vinden om ons op de hoogte te houden. Want het valt gewoon niet mee en het is hartstikke zwaar om te zien wat Dave (en daarmee iedereen om Dave heen) moet mee maken.
Blijf op zoek naar de mooie momenten en geniet daar extra van , het is jullie gegund!
Liefs Willy
-
13 Februari 2010 - 18:14
Rianne Wassens:
Lieve mensen,
tranen zitten in mijn ogen, want elke komma, elk woord, elke zin en elke alinea is zoooo herkenbaar. Je hebt precies omschreven wat er bij mij doorheen gaat. Ik had het niet mooier kunnen verwoorden.
En voor jullie heel veel sterkte weer voor de komende week. -
13 Februari 2010 - 20:22
De Tangetjes!:
............ -
13 Februari 2010 - 21:30
Cindy:
Ja, wat kan je hier nog op zeggen....Hoop dat er nog vele "eenvoudige" momenten komen waarvan jullie kunnen genieten.
Fijn weekend.
Groetjes, Ivo, Job, Fleur, Peter en Cindy -
14 Februari 2010 - 14:52
Gertine:
Lieve Eric, Joke en de jongens
Wat een mooi stuk. Ik vind het toch wel knap dat jullie telkens weer jullie gevoelens op zo'n manier kunnen verwoorden.
Veel kracht en sterkte toegewenst.
Liefs Gertine -
14 Februari 2010 - 16:08
Juf Gera:
Lieve allemaal,
Geen woorden voor dat mooie gedicht. Jullie zijn ook veel in mijn gedachten. Ook ik blijf voor jullie bidden, in de klas met de kinderen, en thuis. Veel sterkte gewenst. -
14 Februari 2010 - 18:39
Juf Hanneke:
Lieve Eric, Joke, Dave, Emiel en Donald,
Ik bewonder jullie stuk voor stuk voor jullie kracht, die ik elke keer weer zie. Het doorgaan, ook omdat dat moet, maar ook de sterke houding, het genieten van de kleine dingen van het leven, die het leven en de dagen inderdaad goud maken.Terwijl het gewoon hoort te zijn... Maar ook ik zie vaak de pijn, de frustratie en die onmacht. Niet alleen deze week,veel vaker, hoewel het deze week toen wel erg heftig aanwezig was en nog is. Ik zou alles wel willen doen om jullie te kunnen helpen, maar ik kan alleen maar luisteren....en lezen.
Ik blijf bidden voor jullie!
-
14 Februari 2010 - 20:00
Juf Jessica:
Lieve allemaal,
Wat kunnen jullie toch mooi verwoorden waar jullie allemaal mee te kampen hebben... Tranen in m'n ogen..., brok in m,n keel...
Jullie zijn echt allemaal Kanjers!
Veel liefs, Jessica -
14 Februari 2010 - 21:07
Nelly Van Der Zwan:
Lieve alemaal,
Wat kostbaar dat je zo al je gevoelens kan verwoorden, wat raken de woorden !! Het is voor jullie het leven van iedere dag. Dankbaar dat voor jullie de hoop en kracht van God boven alles uit blijft steken en door alles heen ervaren. Daar blijven we ook om bidden. Dat jullie zicht mogen houden op de vuurtoren: Het licht. Ook voor jou Dave, dat God ook een vuurtoren voor jou mag zijn. Hij is het Licht en laat zien dat Hij er is, een hele sterke toren waar je op mag vertrouwen. Voor jou is dat moeilijk, iedere dag loop je op tegen dingen die je niet kan en wel heel graag zou willen. Wij bidden voor jullie! lieve groeten van ons allemaal, Fred, Nelly, Tobias, Jasper, Job en Sophie -
15 Februari 2010 - 17:22
Femmy Heerlien:
Lieve allemaal,
Om stil van te worden, maar de zekerheid van de toekomst met een gouden rand.
Heel veel liefs van ons allemaal.
Op dit moment even terug in het Sophia voor een paar dagen.(herstel operatie aan het middenoor)
We weten niet of het zal lukken, maar het zal uiteindelijk wel goed komen.
Femmy Eric en Charlotte -
16 Februari 2010 - 18:21
Diane Van Lier:
Lieve allemaal,
Wat een prachtig gedicht. Wat ontzettend knap dat je je gevoel zo kunt verwoorden en ons er zo mee kunt raken.
We denken aan jullie.
Groetjes Eric, Diane, Frank, Lisanne en Joost -
17 Februari 2010 - 15:00
Fam Westhoff:
Om stil van te worden.
Wij denken nog steeds aan jullie!!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
