Donderdag 1 april, we staan even stil.....
Door: Eric & Joke
Blijf op de hoogte en volg Dave
01 April 2010 | Nederland, Monster
Het is 1 april,
in gedachten staan we stil.
Vorig jaar op deze dag,
werd de boodschap ons gebracht.
Een hersentumor in bijzondere vorm,
dit bericht schokte ons enorm.
Inmiddels is er een jaar voorbij,
van bestralen, operaties en vooral ook heel veel pillen.
Laatst liet Dave op school zijn pillendoos zien,
hij slikt er dagelijks bijna 10.
Dat zijn er toch een paar duizend per jaar,
hoe sterk kan een lichaam zijn,
dat je dit kan verdragen en soms toch ook nog "vrolijk" kan zijn?
Hoewel.....vrolijk??
Steeds vaker zien wij in zijn ogen het stil verdriet.....
Wat zou hij denken als hij anderen volop spelen ziet?
Sporten, naar school gaan, vriendjes, buiten spelen, zwemmen,
niets is meer vanzelfsprekend en gewoon.
Bij alles wat hij doet denkt hij "Hoeveel energie kost dit en kan ik dat aan?
Is het daar druk of moet ik maar thuisblijven en een poosje rusten gaan?
Neem ik mijn pillen mee of ben ik op tijd thuis?"
Dit soort gedachten horen niet bij een kind,
dat wil genieten van wat hij in het leven vindt.
We proberen ons leven te verwoorden en vergelijken het met een weg.
Het "gewone" leven speelt zich af op de snelweg.
Een weg met school, werk, sport, vriendjes, gezondheid, afspraken, druk, druk, druk.
Ons leven speelt zich af op de secundaire weg.
Alles in een ander tempo, soms een omleiding, soms een wegafsluiting.
Af en toe kruisen we de snelweg.
Op verjaardagen, een feestje, een uitje of een paar uurtjes school...
Even lijkt het dan gewoon.
Helaas is het altijd voor even.
Onze tijd, ons ritme, wordt grotendeels bepaald door Dave.
Iets dat van alle gezinsleden veel aanpassingen vraagt en soms ook de nodige teleurstellingen geeft.
Nu, na ruim een jaar ziek te zijn,
volgen ook de teleurstellingen en het besef.
Want ben je ziek en lig je in het ziekenhuis of ben je kaal,
dan word je omringt met aandacht en volgt iedereen je verhaal.
Maar duurt het ziek-zijn langer, kun je niet oprecht zeggen "het gaat goed".
Dan wordt het moeilijker en voel je je soms alleen.
En juist dan, op het moment dat je zo geconfronteerd wordt met die werkelijkheid,
juist dan is het zo fijn als iemand laat merken....ik heb voor jou aandacht en tijd!
Emiel zei afgelopen week "soms is het ook wel leuk dat Dave ziek is, dan krijgen we weleens een leuke verrassing".
Hij bedoelde de gigantische bos ballonnen (ik schat zo'n 60) die voor onze deur lag dit weekend en de leuke paasbloempotjes met narcissen.
Het zijn allemaal lieve gebaren van mensen die voelen dat de jongens iets missen....
We hebben geen keuze in dit verdriet.
Er is er maar Eén die al onze zorgen echt kent en ziet.
Op Hem is ons vertrouwen!
Het is 1 april,
we stonden er even bij stil....
Wij wensen je een goed Paasweekend!
Liefs,
Eric & Joke
in gedachten staan we stil.
Vorig jaar op deze dag,
werd de boodschap ons gebracht.
Een hersentumor in bijzondere vorm,
dit bericht schokte ons enorm.
Inmiddels is er een jaar voorbij,
van bestralen, operaties en vooral ook heel veel pillen.
Laatst liet Dave op school zijn pillendoos zien,
hij slikt er dagelijks bijna 10.
Dat zijn er toch een paar duizend per jaar,
hoe sterk kan een lichaam zijn,
dat je dit kan verdragen en soms toch ook nog "vrolijk" kan zijn?
Hoewel.....vrolijk??
Steeds vaker zien wij in zijn ogen het stil verdriet.....
Wat zou hij denken als hij anderen volop spelen ziet?
Sporten, naar school gaan, vriendjes, buiten spelen, zwemmen,
niets is meer vanzelfsprekend en gewoon.
Bij alles wat hij doet denkt hij "Hoeveel energie kost dit en kan ik dat aan?
Is het daar druk of moet ik maar thuisblijven en een poosje rusten gaan?
Neem ik mijn pillen mee of ben ik op tijd thuis?"
Dit soort gedachten horen niet bij een kind,
dat wil genieten van wat hij in het leven vindt.
We proberen ons leven te verwoorden en vergelijken het met een weg.
Het "gewone" leven speelt zich af op de snelweg.
Een weg met school, werk, sport, vriendjes, gezondheid, afspraken, druk, druk, druk.
Ons leven speelt zich af op de secundaire weg.
Alles in een ander tempo, soms een omleiding, soms een wegafsluiting.
Af en toe kruisen we de snelweg.
Op verjaardagen, een feestje, een uitje of een paar uurtjes school...
Even lijkt het dan gewoon.
Helaas is het altijd voor even.
Onze tijd, ons ritme, wordt grotendeels bepaald door Dave.
Iets dat van alle gezinsleden veel aanpassingen vraagt en soms ook de nodige teleurstellingen geeft.
Nu, na ruim een jaar ziek te zijn,
volgen ook de teleurstellingen en het besef.
Want ben je ziek en lig je in het ziekenhuis of ben je kaal,
dan word je omringt met aandacht en volgt iedereen je verhaal.
Maar duurt het ziek-zijn langer, kun je niet oprecht zeggen "het gaat goed".
Dan wordt het moeilijker en voel je je soms alleen.
En juist dan, op het moment dat je zo geconfronteerd wordt met die werkelijkheid,
juist dan is het zo fijn als iemand laat merken....ik heb voor jou aandacht en tijd!
Emiel zei afgelopen week "soms is het ook wel leuk dat Dave ziek is, dan krijgen we weleens een leuke verrassing".
Hij bedoelde de gigantische bos ballonnen (ik schat zo'n 60) die voor onze deur lag dit weekend en de leuke paasbloempotjes met narcissen.
Het zijn allemaal lieve gebaren van mensen die voelen dat de jongens iets missen....
We hebben geen keuze in dit verdriet.
Er is er maar Eén die al onze zorgen echt kent en ziet.
Op Hem is ons vertrouwen!
Het is 1 april,
we stonden er even bij stil....
Wij wensen je een goed Paasweekend!
Liefs,
Eric & Joke
-
01 April 2010 - 08:19
Rina:
Lieve mensen,
Verdriet en geluk zijn intenser geworden.
Gezellige paasdagen met elkaar.
Liefs van Rina. -
01 April 2010 - 08:47
Willy:
Lieve Eric, Joke, Dave, Emiel en Donald
Wat kunnen jullie dit weer prachtig verwoorden. Ik vind dit elke keer weer zo bijzonder dat jullie dit kunnen en willen delen met anderen.
Het heeft een enorme impact op jullie als gezin, maar jullie gaan op zo'n positieve manier om met de ziekte van Dave.
Maar natuurlijk zijn er ook de momenten van verdriet, van wanhoop, van onzekerheid, van pijn. Die moeten er ook zijn, want het gewoon ontzettend naar wat Dave allemaal moet meemaken. Ik hoop dat jullie als gezin fijne paasdagen zullen hebben met elkaar.
Liefs Willy -
01 April 2010 - 09:00
Cora Sta:
Lieve allemaal,
Ik weet werkelijk niet wat ik schrijven moet.. Het zijn steeds dezelfde dingen: we denken aan jullie, bidden voor jullie, wensen jullie sterkte..
Maar ze zijn gemeent en vandaag nog eens in het kwadraat. We hopen dat jullie ook een goede vrijdag en fijne paasdagen hebben!
marcel, cora, jari en luca
-
01 April 2010 - 11:10
Diane Van Lier:
Lieve Eric, Joke, Dave, Emiel en Donald,
Wat hebben jullie dit mooi verwoord.
We vinden jullie echte kanjers. Knap hoe jullie ermee omgaan. Vreugde, verdriet, geluk, pijn, eenzaamheid en begrip volgen elkaar steeds weer op.
We kunnen alleen maar zeggen veel aan jullie te denken.
Liefs van ons 5. -
01 April 2010 - 17:15
Cindy:
Hallo allemaal,
Joke je hebt het weer verwoord zoals het is, iedereen raast door en gaat verder met z'n leven. We staan er wel even bij stil, maar lang niet zoveel als jullie. Ik zou willen dat het anders is, soms weet je gewoon niet wat je moet zeggen. Maar ook al zeggen we soms niets, we leven zeker met jullie mee. Fijne paasdagen en geniet van de kleine dingen!
Groetjes Ivo, Job, Fleur, Peter en Cindy -
01 April 2010 - 18:07
Juf Jessica:
Lieve allemaal,
Kippenvel kreeg ik weer van deze woorden...
Joke, jij kunt het zo goed verwoorden, misschien moet je hier iets mee doen?
Wij kunnen met z'n allen nog zo met jullie meeleven, maar jullie moeten er echt dagelijks mee leven.
Jullie zijn allemaal kanjers!
Ik wens jullie een fijn en gezellig lang weekend!
juf Jessica -
01 April 2010 - 20:33
Joke En De Rest:
Lieve familie,
Toen ik vanmorgen van Gijs hoorde het is 1 april, dacht ik direkt aan vorig jaar! Alweer een jaar....
Nu...je verhaal gelezen: bijzonder!
Lieve mensen, we houden van jullie en denken aan jullie! Bewonderen jullie hoe je gelukkig kan genieten van mooie, kleine dingen.
Morgen: goede vrijdag maar...de Heer is waarlijk opgestaan!
Van harte Zijn nabijheid ook voor de Paasdagen toegewenst.
Van de Boersies van de Kersenlaan -
02 April 2010 - 06:55
Juf Jolanda:
Wat hebben jullie dit mooi omschreven!Jullie worden iedere dag met de ziekte van Dave geconfronteerd, maar jullie zijn daarnaast ook zo positief!
Fijne paasdagen -
02 April 2010 - 18:55
Familie Post:
Lieve allemaal,
Opnieuw schiet een brok in onze keel als we dit lezen. Wat hebben jullie een zware weg te gaan.
Het is bijna Pasen. Onze gedachten gaan ook terug naar vorig jaar toen Dave met Pasen in het ziekenhuis lag. Wat had hij toen een pijn...
Nu een jaar later is er nog steeds pijn; het zit ook 'van binnen' in jullie hart.
Gelukkig kunnen jullie ook genieten van kleine dingen die wel fijn zijn. We hebben echt bewondering voor jullie en blijven voor jullie bidden en denken aan jullie.
Nu Goede Vrijdag; ds. Messemaker had vanavond een mooie preek over de Heere Jezus Die de dood heeft gedood. Zondag mogen we gedenken dat Hij is opgestaan en leeft. We wensen jullie de zegen en nabijheid van Hem toe.
Lieve groeten,
Conny en de andere Postjes uit 's-Gravenzande -
03 April 2010 - 21:13
De Zwinkeltjes:
Beste allemaal
Ja Joke, je hebt helemaal gelijk. We bevinden ons bijna allemaal op de snelweg.Wat heb je het prachtig verwoord! Daar wordt een mens stil en ontroerd van. Dave en jullie hebben al vele bergen beklommen. Zoveel verdriet, pijn en onzekerheid komen jullie op je levensweg tegen. Maar wat mooi en bewonderingswaardig hoe jullie genieten van de kleine dingen. Want dat zijn de dingen die het leven glans geven.Ook al zeggen we vaak niets, we leven met jullie mee. Wij wensen jullie liefdevolle, fijne paasdagen met het gezin toe!
Groetjes De Zwinkeltjes -
04 April 2010 - 16:30
Juf Marieke:
In gedachten bij ik bij jullie en leef ik met jullie mee! -
04 April 2010 - 18:11
Fam Van Der Ven:
hallo allemaal
woorden schieten weer eens tekort als je dit leest .
jullie zijn kanjers alle vijf
we denken aan jullie
dikke kus
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
